Jan Kaczor

Urodził się 22 grudnia 1900 r. w Szlachcinie, pow. Środa. Był synem Ludwika i Marianny z domu Czubaj. Od 6 roku życia uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Szlachcinie i Źrenicy, ukończył 4 klasy. Do 1917 r. pracował w gospodarstwie rolnym ojca. 14 czerwca 1918 r. powołany do armii niemieckiej (23. pułk artylerii ciężkiej w Poznaniu), z której uciekł 11 listopada 1918 r.

10 stycznia 1919 r. wstąpił jako ochotnik do 3. kompanii średzkiej pod dowództwem podporucznika Nikodema Dykczaka. Brał udział w walkach na froncie północnym pod Smogulcem, Paterkiem, Nakłem, Budzyniem, Miejską Górką i Sarnawą. Walczył do końca maja 1919 r. W czerwcu 1919 r. przydzielony do baonu wartowniczego w Krotoszynie. Od marca 1920 r. przydzielony do 7 kompanii 62 pułku piechoty, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Służył w batalionie szturmowym. 30 listopada 1921 r. zwolniony z wojska w stopniu plutonowego, powrócił do Szlachcina, gdzie pracował w gospodarstwie do 1923 r.

W 1922 r. zawarł związek małżeński z Jadwigą Poznaniak. Miał jednego syna – Władysława. W latach 1923-1928 wyemigrował do Francji i pracował w kopalni węgla. Od 10 grudnia 1928 r. po powrocie do Polski pracował jako kierowca w Hurtowni Papierniczej Bogusława Rogalskiego w Środzie przy ul. Dąbrowskiego. W roku 1938 r. z żoną i synem przeprowadził się na ul. Prądzyńskiego 8. Od czerwca 1948 r. pracował w Spółdzielni Ogrodniczej w Środzie aż do śmierci.

Zmarł 23 listopada 1957 r. Spoczywa w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie Wlkp. Odznaczony Medalem Pamiątkowym Za wojnę 1918-1921. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r. w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie Wlkp.

(autor wspomnienia Józef Odalanowski)