Leon Gośliński

Urodził się 12 czerwca 1900 r. w Sulęcinie. Był synem Teodora Goślińskiego pracownika kolei i Apolonii z domu Owczarzak. Miał sześcioro rodzeństwa: Józefę zamężna Głowacka (1907-1996), Stefanię zamężna Ciszak (1913-1997), Zofię zamężna Kudlińską (1911-1991), Mariana (1898-1917), który zginął podczas I wojny światowej w bitwie pod Verdun, Stanisława (1904-1977) i Czesława (ur. 1916).

Przed 1918 r. uczył się zawodu cieśli, później był podoficerem zawodowym. W związku z wybuchem I wojny światowej został powołany do armii pruskiej i odbywał służbę w Głogowie od 14 stycznia do 11 listopada 1918 r. 28 grudnia wstąpił ochotniczo do 1 kompanii średzkiej. W jej szeregach uczestniczył w walkach pod Zbąszyniem w styczniu, lutym i marcu 1919 r. Po zakończeniu Powstania służył w wojsku Polskim, w 7 batalionie saperów, w stopniu starszego sierżanta aż do września 1939 r.

W 1924 r. zawarł związek małżeński z Marianną Tomczak, z zawodu księgową. Miał dwoje dzieci: Henryka Mariana (ur. 3 lutego 1926), pracownika umysłowego i Stefanię Janinę zamężną Jądrzak (ur. 29 sierpnia 1931), pracownika umysłowego.

W 1939 r. brał udział w wojnie obronnej jako podoficer zawodowy 7 batalionu saperów. W tym okresie pełnił funkcję kierownika parku saperskiego.

W czasie wojny pracował przymusowo w Landwirtschastliche Zentralgenossenschaft z filią w Środzie Wlkp. Po wojnie pracował w Państwowym Ośrodku Maszynowym w Środzie Wlkp. w dziale zaopatrzenia, z tytułem starszego technika zaopatrzenia, na różnych stanowiskach m. in. zaopatrzeniowca i magazyniera.

Zmarł 8 maja 1964 r. w Środzie i zgodnie z jego wolą został pochowany w Kwaterze Powstańców. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918/1919”, odsłoniętej w 2005 r. przy Kwaterze Powstańców w Środzie Wlkp.

Został odznaczony: Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Odznaką Pamiątkowa Wojsk Wielkopolskich oraz Odznaką Pamiątkową Frontu Litewsko-Białoruskiego.

(autorzy wspomnienia Stefania Jądrzak, Dorota Joachimiak, Krzysztof Joachimiak)